การออกแบบเครื่องรีดขึ้นรูป

รูปทรงของผลิตภัณฑ์ขั้นสุดท้ายเป็นส่วนที่สำคัญที่สุด รูปทรงที่ลึกกว่า พื้นที่ราบที่กว้างขึ้น และส่วนโค้งที่คมชัดขึ้น ล้วนบังคับให้นักออกแบบต้องเพิ่มแท่นลูกกลิ้งมากขึ้น และบางครั้งอาจต้องใช้มอเตอร์ขนาดใหญ่ขึ้น เพื่อให้ได้ค่าความคลาดเคลื่อนที่ยอมรับได้.

ชิ้นส่วนที่มีความลึก 70 มม. จะทำให้แผ่นโลหะยืดออกมากกว่าชิ้นส่วนที่มีความลึก 60 มม. ดังนั้นจึงต้องใช้สถานีขึ้นรูปเพิ่มเติม 2 ถึง 3 สถานี เพื่อรักษาองศาการโค้งงอให้ค่อยเป็นค่อยไป โปรไฟล์ทรงหมวกมาตรฐานขนาด 50 ถึง 80 มม. โดยทั่วไปแล้วจะต้องใช้สถานีขึ้นรูป 14 สถานี.

ร่องคือเส้นปั๊มตื้นในพื้นผิวเรียบกว้างที่ช่วยลดคลื่นและเพิ่มความแข็ง การเพิ่มร่องด้านล่างมักต้องใช้ชุดขึ้นรูปเพิ่มราว 4 ชุดและมอเตอร์ที่ใหญ่ขึ้น ซึ่งเป็นเหตุผลว่าตำแหน่งของร่องต้องตัดสินใจตั้งแต่ในขั้นตอนการออกแบบเครื่องขึ้นรูป ตั้งแต่ในขั้นตอนการออกแบบเครื่องมือ

.

ช่องว่างนี้เท่ากับความหนาของโลหะที่เครื่องสามารถทำงานได้ บวกกับค่าเผื่อความคลาดเคลื่อน นักออกแบบจะตรวจสอบความหนาของแผ่นโลหะสูงสุดก่อนเสมอ เพราะช่องว่างนี้ควบคุมความหนาของวัสดุและผิวสำเร็จตลอดทั้งสายการผลิต.

ระบบขับเคลื่อนเพลาล่างเป็นแบบมาตรฐานเพราะเรียบง่ายและราคาถูกกว่า ระบบขับเคลื่อนเพลาบนมีราคาแพงกว่า แต่จับยึดแผ่นโลหะได้แน่นกว่า ช่วยในการดันและดึงขดลวดขนาดใหญ่ และลดการลื่นไถลบนพื้นผิวที่มีแรงเสียดทานสูง.

ลูกกลิ้งแบบตันมีน้ำหนักมาก การตัดลูกกลิ้งออกเป็นชิ้นเล็กๆ จะทำให้เบาลง ติดตั้งได้เร็วขึ้น และนำกลับมาใช้ใหม่ได้ง่ายขึ้นเมื่อรูปทรงเปลี่ยนไป นอกจากนี้ ลูกกลิ้งแบบแบ่งส่วนยังช่วยให้ผู้ออกแบบสามารถปรับความโค้งได้โดยไม่ต้องทำลูกกลิ้งทั้งชุดใหม่.

ใช่ครับ วิศวกรใช้ซอฟต์แวร์อย่างเช่น Copra RF ในการจำลองลวดลายดอกไม้และตรวจสอบความเค้นดัดก่อนที่จะตัดเหล็กสำหรับลูกกลิ้ง การจำลอง FEA ช่วยตรวจจับความเสี่ยงเรื่องการโก่งงอ การบิด และการบานออกในขั้นตอนการออกแบบ ซึ่งช่วยประหยัดเวลาในการแก้ไขเครื่องมือได้หลายสัปดาห์.

โดยทั่วไปแล้ว รูปทรงพื้นฐานส่วนใหญ่จะใช้โครงเหล็ก 6 ถึง 10 ชิ้น ในขณะที่รูปทรงโครงสร้างที่ซับซ้อนจะต้องการ 14 ถึง 20 ชิ้น จำนวนที่แน่นอนได้มาจากวิธีการจัดเรียงแบบดอกไม้ ซึ่งคำนึงถึงความแข็งแรงของวัสดุ ความหนา และมุมโค้งงอโดยรวม.

พารามิเตอร์หลักคือแบบพับ จำนวนสถานที่ เส้นผ่านศูนย์กลางเพลา วัสดุและความแข็งของโมลล์ มุมโมลล์ด้านข้าง แรงบิดของระบบขับ และการดัดเกินเพื่อชดเชยการคืนตัว รวมกันแล้วเป็นตัวกำหนดความแม่นยำของโปรไฟล์ ต้นทุนเครื่อง และอายุของชุดมิลล์

วิศวกรใช้เครื่องมือจำลอง เช่น Copra RF ของ DATA M เพื่อจำลองแบบพับ และความเค้นจากการดัดก่อนตัดเหล็ก การวิเคราะห์ไฟนต์เอลิเมนต์ (FEA) จับความเสี่ยงของการโค้งงอ การบิด และการเปิดออกตั้งแต่ขั้นตอนออกแบบ ช่วยประหยัดเวลาแก้ไขชุดมิลล์หลายสัปดาห์

ได้ ส่งแบบชิ้นงานและเกรดวัสดุมาให้เรา วิศวกรของเราจะตรวจโปรไฟล์ ยืนยันจำนวนสถานที่ ขนาดมอเตอร์ และงบประมาณชุดมิลล์ภายใน 24 ชั่วโมง และจำลองแบบพับ ให้ฟรีก่อนที่คุณจะจ่ายค่าชุดมิลล์